Bir kitabın ilk 50 sayfası sıkarmış insanı

 

Konuş benimle

Kara kaplı, ak adam

Kitap gibi ser kendini önüme

Aç kendini bana

Kara kaplı kitap gibi adam.

Sevdin beni öyle mi?

Güneş asla batmadı

Yeni bir gezegen doğmadı ki

Sevesin beni.

Sonsuzluk yoktu da

Ondan mı terk ettin beni

Yalan.

Kandıramazsın beni masum adam

Yıldızın parlamadı

Bulamadın henüz geleceğini

Bildiğin halde

İnanmak istedin beni sevdiğine

Oysa bekleyişin yarım kaldı

Sevdin ve terk ettin

Yalan.

Beni sevemeyecektin nasılsa

Okumama izin verdin ama

200 sayfalık bir kitabın

50. sayfasına geldim

Uzun bir sayfa

Hepsi yalan

Kitabın başındaki sihirli sayfalardan en son kalan

Sevemeyecektin de

Ondan döndüm tekrar başa

50’yi tatmadan

Seni yazamadan

Güzel gözlü zalim adam.

Yalan gibi kitap gibi

Upuzun ömürlü adam

Bitmezcesine okuyacaktım

Oysa seni

Her gün yeni bir sayfa ekleyecektim

Sırf bitmesin diye

50’yi geçemedim adam

Yalan hepsi yalan.

Kitabım 50 sayfa uzadı bile

Sen hâlâ yazamadım san

Mutluluk içindeki mutsuz adam

Kitap gibi kara kaplı adam

Güzel gözlü zalim adam

Yalan.

Sevemedin ki sen beni

Mükemmeli arayan sıradan adam

Oysa ben seni çoktan yazdım

Temiz kalpli, temiz kaplı

Kitap gibi adam.

Sevgin bitecekti

Gökyüzü aydınlandığı an

Anladın ve gittin

Temiz kalpli kötü adam.

Ne diyecektin ya

– Güneş gibi aydınlık olsaydım –

Prensesin geldiği an

Sevdim ve terk etmeliyim

Yalan.

En az “sevdim ve terk ettim” kadar

En az bana duyduğun sevgi

En az ona duyacağın sevgi kadar yalan.

Hem öyle olmasa

İkiniz için de “sevdin” demezdim

Sonsuz zekâlı aptal adam.